۱/۱/ما   

<...هَیهات، اَنتَ اَکرَمُ مِن اَن تُضَیعَ مَن رَ بیۀَ...>

 

http://www.ldstaiwan.com/english/images/pray.jpg

 

 

این همه را...

این همه را شاید تاب نیاورم ها

نگاهم کن

صاحب خانهء در کوبه هاییارَبِّ یارَبِّ یا رَب هایم

نگاهم کن که چه هیچم و تو همه

این همه را یک جا

این همه را با هم

نمی گویی تاب نمی آورم و...

من همان"... عَبدُ الضَعیفُ الحقیرُ المِسکینُ المُستَکین... تو ام ها

همان (... لا اَجِدُ مَفراًّ مِمّا کانَ مِنّی...)

اصلاً

تو را به این بغضهای گاه و بی گاه

به این رگبارهای میانه های شبم

فکر کردی چطور از پس شُکرهایش بر بیایم؟

لطیفا، عزیزا، صاحبا، امیرا

وجودم را شُکر گردان

شاید کمی کمتر شرمسار باشم...

 

                                                 چه بیچاره ام بی تماشای تو

                                            چه بیهوده، آسوده ام می کند زندگی

                                         فقط یک نظر، یک تماشا و یک گوشه چشم

                                                 ...مرا می رهاند از این پیلگی

                                     ***

 


بهانه...

 

عاقبت از فرط تو من، بند زمانه می شوم

این من همرنگ سفر، ساکن خانه می شوم

 

دور برانیم اگر از طرف پنجره ه ات

آن سوی بام می روم، دزد شبانه می شوم

 

هر چه که دور می شوی با "نه نمی شود، برو"

سرتق و ساده و سمج، مثل بهانه می شوم

 

وای که از پنجره ات یک شب اگر ببینیم

عالم گیج و منگ را، نور و ستاره می شوم

 

گرچه که دفتر دلم، مشق سکوت و مرثیه ست

باز اگر بخوانیم، رنگ ترانه می شودم

 

تا طرف غمز ده ات، همسفرم کنی اگر

هق هق هر شب تو را، قول که شانه می شوم

 

خرد و خراب بوده ام، نبش تمام گشتگی

با تو ولی، بهانه ام، باز... دوباره می شوم

 

 

     آبان

20/2/پاییز


 

 

لینک مطلب

<