به آغوشتان...   

سلام جناب سلام...

این روزها ... ببخشید پسرک سر به هوایتان را، خوب؟ اینروزها جاهایی بوده ام که شما نبوده اید، یا... کم...بوده اید. می دانم، می دانم که خود عزیزتان همه اینها را می دانید، ولی... من...من می خواهم برایتان بگویم. نه نه...خیال عزیزتان راحت خاطر جمع، زیاد به مهتاب کامل دیشب خیره نماندنم. ذکرهایم بجا... توبه هایم قضا نمیشود به لطف لطیفتان همه چیز خوب و روبه و راهست. مشقهایم را خط می زنید( آب... بابا آمد...من اناردارم...) و هنوز یادم نرفته باید روزی چند بار به لاجورد بالای سرم سلام کنم شکر... فقط...من...دلم...برای شما...

to your bossom

 

وقتی دلم برای شما تنگ می شود

آبی آسمانی پر رنگ می شود

 

یک دسته پرستوی گمشده در سرخی غروب

با هر خیال شما کوچ هماهنگ می شود

 

من شعر می شوم و واژه می چکد

از این قلم که نفس تنگ می شود

 

هی آینه جلوی آینه تکثیر می شود

چشمانتان نسبت هر آینه با سنگ می شود

 

تقصیر دلگرفتگی فصل برگ نیست

وقتی دلم برای شما تنگ می شود،

 

بیچاره می شود غزل از دست واژه ها

بی وزن و گیج، پای قافیه هم لنگ می شود

 

حالا ببخش اگر اینها غزل نشد

آخر حضور شما دست و دلم منگ می شود

 

                                                                               ادیسه

                                                                                                                                                                    

                                                                                                 پاییز84

 

لینک مطلب

<