سلام...۱/۱/پاييز

این مطلب ناقابل رو با کمال افتخار تقدیم می کنم به آشنای غریبهء پاییزم...تقدیم به کسی که هیچی ازش نمی دونم جز یه اسم...با نوشتهاو کامنتهایی که از یه دل قشنگ میاد...تقدیم به maman  ... پاییزت مبارک...

<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

 

 http://www.bbc.co.uk/england/looknorthnecumbria/weather/calendar_competition/october/images/autumn_leaf_elaine_stringer_calvert_470.jpg

................................................................................................................................................

سلام عزیزکم...

اومدی آخر، آخر...؟؟!!!

یک سال...راستی یک سال چند ثانیه میشه؟

تکراری بود نه؟

اینو چند وقتیه که ازت می پرسم،

آخه نازًکم، من ثانیه های این یک سال رو می شمرم...

دیدی یه مسافرو؟ پای ایستگاه...

تا حالا دیدی یه مسافرٍ منتظر رو که وایساده پای ایستگاه...

دیدی چطور پاهاش رو به هم میزنه؟

به ساعتش نگاه می کنه...به ایستگاه، به رهگذرا...

اصلن تا به حال به نگاه یه مسافر خیره شدی؟

حس کردی منتظر بودن رو...

اصلن، عزیزکم، تا به حال ثانیه های یک سال رو شمردی؟

ثانیه های سرد زمستون، ثانیه های داغ تابستون و...

من دونه به دونه این ثانیه ها رو شمردم...

آخه انتظار، صبر، چشم به راهی و ...همه رو از خودت یاد گرفتم...

ولی تو اومدی آخرش...

قشنگیشم به همینه که حالا تو رو دارم...

هرچند کوتاه، میدونم...

پلکام تا بیان چند تا بوسه از اون روی زرد و ماهت بگیرن،

باز بار و بندیلو می بندیو...

اما خیالی نیست، هر شروعی یه تمامی هم داره...

اینو هر سال خودت بهم یاد میدی...

من شاگرد خوبیم نه؟

دوست دارم مهربونٍ سرخ و کبود و زرد...

دوست دارم....

 

http://www.jpotter-landscape-photographer.com/ppImgStore/30/Falling%20Foss%20Autumn%20Leaf.jpg

 

 

ترانهء آبان

از بس که مادر من <یاکَریمُ و یا...> خوانده

از سقف خانهء مان http://www.nps.gov/maca/gallery/fall%20leaves2.JPG

      م

        ه

        ر

        می

         چ

        کد

از فرط پرسه زدنها گیج من،

هر برگباغ خانهء مان ساز می زند

اینجا میان این همه آهنگ و زمزمه،

تصنیف برگها وکمیل از زبان باد

هر لحظه لحظه دلاویز می شود

                                              پاییز می شود

 

دستان ململ باران نیمروز،

وقتی که طرحی از احساس و آینه،

بر چهرهء گرفتهء دیوار می زند،

چشمان خیرهء تصویر انتظار،

از بوسه های پنجره لبریز می شود

                                           پاییز می شود

 

وقتی که

           چکه

                 چکه های

                             شبم شعر می شود

تعبیر حادثه یک حرف ساده است

  این راه نم زده تا صبح می رود

از فصل فاصله چیزی نمانده است

یک هفته یا دو هفتهء دیگر که بگذرد،

مسؤل پنجره تعویض می شود

                                    پاییز می شود

 

باز این نمایش سرخ و کبود و زرد،

من را به کودکی و کوچه می برد

این بار طرفهای مهرماه،

وقتی که مشق شب همه را خواب می کند،

رؤیای مدرسه لالایی من است

با این تراش تیز آنهمه "یادش بخیر"ها،

باز این مداد خاطره ها تیز می شود

                                           پاییز می شود

/ 22 نظر / 20 بازدید
نمایش نظرات قبلی
maman

اخ ببخشيد ... چه بازی شادمانه ای را با رنگها ...

حيات خلوت!

چه قدر حرف های maman قشنگ و رنگارنگ و پاييزی می ره ته دل من می شينه :)

samik

سلام... مرسی از کامنتت... حدست هم درسته... و اينکه من فقط يه دفعه همکاری کردم توی سياست و اونم برای ماجرای امروز بود... بازم بيا... چاو

نفيس..بانوي ارديبهشت

سلام همسفر .. دلم نيمد نگم .. اين حرفای maman انقدر رنگی و سحرانگيزه که آدم دلش می خواد چشماشو ببنده و بخونه! .. کاش يکی بلند بلند از روش می خوند، نه؟ .. خدا نصيب کنه :p .. يا حق

aftaab

سلام پاييز نازنين...چه زيبا نوشتی ...لذت بردم

negar

سلام..... وبلاگ خوبی داری ساده ولی زيبا....

آنا تهراني

سلام . مرسی از لطفتون . البته قبلا يه قالب از اونجا گرفته بودم که مشکل داشت . حالا هم يه قالب جديد گرفتم ولی تو فکرم که يه قالب اختصاصی داشته باشم تا ببينم چی می شه ...بازم مرسی..

baran

هه.....چه قشنگ و گرم...........اميدوارم مهر خوبی داشته باشه.....راستی قالب جديد مبارک...:)

فهيمه

برگ هنوز نرفته درخت لاغر شد ... دل گياه چه زود تنگ می شود... کاش دل ادم ها هم مثل گياهان بود ـ ساده و سبز ـ يادگار من است ـ اين درخت ـ که خستگی تبرت را می گيرد ... عميق تر بزن ... من هنوز پا بر جا هستم ...

کارتاژ

تو که اینقدر قشنگ مینویسی تو را به خدا یه قلم (فونت) قشنگ تر انتخاب کن.